De Europese staalmarkt is al enige tijd, door diverse factoren, niet actief. Ongekende energiekosten zetten de staalprijzen onder druk, terwijl de zwakte in belangrijke afnemerssectoren en de inflatie de winstmarges van de grootste staalfabrieken in Europa aantasten. De hoge inflatie heeft de financiering ernstig beïnvloed, de financiële druk is toegenomen en Europese staalfabrieken zijn gedwongen te sluiten, zelfs tijdens een recessie. Arcelormittal heeft bijvoorbeeld fabrieken moeten sluiten vanwege de kosten, ondanks pogingen om het energieverbruik te verminderen. Mogelijk zullen in de toekomst steeds meer staalfabrieken verhuizen naar landen met lagere productiekosten als reactie op mogelijke tekorten aan energie of grondstoffen en de onzekerheid over de toekomstige economische omstandigheden. De productiekosten in Polen liggen bijvoorbeeld ongeveer 20% lager dan in Duitsland. Ook in de Aziatisch-Pacifische regio hebben India en Indonesië concurrentievoordelen ten opzichte van andere landen. Voorlopig blijven de energiekosten de hoogste prioriteit en wordt verwacht dat de sluitingen zullen aanhouden totdat de macro-economie stabiliseert en verbetert.